Η ευγνωμοσύνη είναι μια έννοια στην οποία μπορείς να προσδώσεις μόνον υψηλά νοήματα. Όμως, ο άνθρωπος, μπορεί να την προσεγγίσει με δύο τρόπους: ή να την απομονώσει και να την ευτελίσει ή να γίνει γι΄αυτόν η κλίμακα που θα τον οδηγήσει σε νέες πνευματικές λήψεις.
Προσεγγίζουμε την ευγνωμοσύνη ως συναίσθημα ή ως αίσθημα; Αν ισχύει η πρώτη προσέγγιση, τότε οι εκδηλώσεις μας είναι συναισθηματικές. Δηλαδή μπορούμε την μια να ευχαριστούμε και την άλλη να οργιζόμαστε ή να αδιαφορούμε. Να έχουμε μια κατακερματισμένη ευγνωμοσύνη.
Η λογική χειρίζεται με υπολογισμό τη σχέση μας με τους άλλους, έτσι ώστε την μια να ευχαριστούμε και την άλλη να απορρίπτουμε Θα ακολουθήσουμε, λοιπόν, τη λογική των προσωπικών κινήτρων και θα εμφανίσουμε μια ψευδή κατάσταση, τετριμμένη, περιστασιακή και άνευ αξίας δηλαδή ουσίας;
