O Θεός εν σπέρματι καλύπτει το παν. Το Θείο Όν είναι πανταχού παρόν και η αιτία κάθε δημιουργημένου όντος. Το ανθρώπινο ον έχει συνείδηση και καλείται να ολοκληρωθεί μέσω της σχέσης του με το Θείο Ον. Είναι ένα όν εν δυνάμει. Κάποια στιγμή θα διαμορφωθεί, θα εξελιχθεί και θα τιμήσει το Ον. Αυτό που υπάρχει μέσα στον άνθρωπο και το ονομάζουμε Θεό!
Το ανθρώπινο ον έχει τη δυνατότητα της εκπαίδευσης σ΄έναν κόσμο ο οποίος δεν έχει τελειωθεί ως προς τη συνείδησή μας, αλλά τελειώνεται συνεχώς. Έχουμε το Θείο Ον και το ανθρώπινο ον και μια Πηγή Σχέσεων όπου ακούς το «Δεν είσαι μόνος, είμαι εδώ μαζί σου». Ο Θεός συνοδεύει, στηρίζει και ακούει συνεχώς το ανθρώπινο ον.
Να γνωρίζουμε ότι όλη η εκπαίδευσή μας αφορά αυτή τη σχέση. Αυτό πρέπει να εκδηλώνει συνεχώς το ανθρώπινο ον. Ενσυνείδητα να μαθαίνει συνεχώς μέσα από αυτή τη σχέση. Μαθαίνω σημαίνει επιστρέφω…Συμπορεύεται ο Θεός με τον άνθρωπο, δεν δείχνει τη δύναμή Του. Συμμετέχει στη μαθητεία του, δεν καταργεί τίποτα. Απλώς συμμετέχει. Η Φωνή μέσα μας είναι Αυτός. Δεν είμαστε μόνοι.
Ο Θεός, το Θείο Ον, έγινε άνθρωπος για να είναι με τον άνθρωπο. Ον είναι αυτό που υπάρχει, έχει Συνείδηση, έχει Λόγο, έχει Θέληση. Όταν ο άνθρωπος κινείται σωστά, δηλαδή σέβεται αυτή τη σχέση, τότε ζει εν αγάπη. Όταν δεν τη σέβεται, τότε παράγεται και παράγει μηχανισμούς εξουσίας. Αυτό λέγεται ΕΓΩ. Όταν όμως το εγώ πορεύεται μέσα στη σχέση, τότε η ποιότητα που έχει είναι αυτή που του επιτρέπει να γνωρίσει τον εαυτό του…και εκεί, βέβαια, υπάρχει Θεός.
Πώς μπορεί το ανθρώπινο ον να αναγνωρίσει το θείο Ον; Με τη σχέση. Η συνείδηση δεν αποκτάται με σκέψεις, με εντολές, αλλά με τη συνειδητοποίηση της δυνατότητας να εξελίσσομαι.
Σκέφτομαι ότι υπάρχω ή βιώνω ότι υπάρχω;
Ο μυητικός δρόμος δεν είναι για να αποκτήσουμε καλούς τρόπους, τέλεια ηθική, καλή συμπεριφορά. Ο δρόμος μας είναι η ζωντανή σχέση με τον εαυτό μας, με τους άλλους και με το Ον μέσα μας. Συνεχώς ακούγεται η Φωνή μέσα μας που λέει: «Ακολούθησέ με γιατί σε ακολουθώ». Από τη γη στον Ουρανό, από το εγώ στο εμείς, από το απλό ψωμί στον άρτο (που είναι σώμα Κυρίου). Η Φωνή που υπάρχει μέσα μας δημιουργεί την ελπίδα. Ακούμε το «όπως και όπου και να είσαι , είμαστε μαζί»…
Ο Θεός έρχεται ακόμα και στον πάτο του πηγαδιού, όχι από απόσταση αλλά από μέσα. Όπου πατάμε, πατάει. Κατέβηκε στον Άδη και είπε «είμαι εδώ!». Θάνατος είναι η μοναξιά, η απόρριψη, η αδικία, η εγκατάλειψη, η προδοσία. Ακόμα και η έλλειψη νοήματος.
Η Ανάσταση δεν είναι επιβράβευση. Είναι η αποκατάσταση της σχέσης. Δεν είναι ανταμοιβή.
Τι είναι σωτηρία; Σωτηρία σημαίνει βιώνω τη σχέση μου με το Θεό. Δεν μας θεραπεύουν οι σκέψεις, ούτε οι παραινέσεις, ούτε οι αναλύσεις. Θεραπευόμαστε από την αποκατάσταση της σχέσης μας το Θείο Ον.
Ο άνθρωπος δεν πρέπει να ξεχνάει ποτέ ότι μια αγκαλιά είναι θεραπεία. Το θείο Ον έγινε άνθρωπος, δεν έμεινε στις εντολές και στον Νόμο. Το ανθρώπινο ον ζει μέσα στην αγκαλιά του. Ζει τη σχέση, βιώνει την αγάπη. Αυτό θέλει ο Θεός, όχι τυφλή υπακοή.
Άρα είμαι ανθρώπινο ον που πορεύεται συνεχώς και ζει μέσα στο θείο Ον. Είμαστε εικόνα του Θεού. Έχουμε συνείδηση, λόγο, θέληση. Και η ομοίωση είναι ότι πορεύομαι μέσω της Αγάπης. Η ζωή είναι πορεία. Ο άνθρωπος μαθαίνει και ο Θεός του αποκαλύπτεται συνεχώς. Ο Θεός έγινε άνθρωπος για να γίνει ο άνθρωπος κοινωνός του Θεού. Από το εγώ στο εμείς. Το εγώ λέει «μπορώ και μόνο μου». Το εμείς λέει «χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον». Άρα η πρώτη σχέση είναι Θεός και άνθρωπος.
Τι είναι σωτηρία; Είναι η ζωή που ξαναγεννιέται μέσα μου.
Συγχωρώ
Δίνω
Δέχομαι
Ακούω
Κατανοώ
Παρέχω
Αγαπώ χωρίς αντάλλαγμα
Η ελευθερία που προκύπτει δεν είναι ψυχολογική, είναι σχέση. Σχέση με την Αλήθεια, όχι αυτή που υπερασπίζομαι, αλλά μια Αλήθεια που με εμπεριέχει. Η βιωματική σχέση είναι ΈΡΩΤΑΣ.
Επιδεικνύουμε συχνά εύκολες απαντήσεις, επιφανειακές παρηγοριές. Το χάος δεν το πολεμάμε. Το μετατρέπουμε σε δημιουργική δύναμη.
Σημείο=πραγματικότητα, Στιγμή=ανόθευτη εμπειρία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου