Είμαι ατελής;....

Όταν ό άνθρωπος λέει «είμαι ατελής» σε ποιόν απευθύνεται; Στο δίκαιο, στο σοφό, στο ηθικό, στο χρήσιμο;… Απευθύνεται στο εγώ του και έτσι δηλώνει ότι το επίπεδο της αντίληψής που έχει ως προς τον εαυτό του είναι ατελές. Υποπτεύεται την Νομοτέλεια αλλά βγάζει τον εαυτό του εκτός. Διότι, ατελής η αντίληψή του…Πώς, λοιπόν, να ονειρευτεί την ένταξή του στο Τέλειο;

Συντονισμός και Θεία Χάρις

Ο συντονισμός βρίσκεται στον ίδιο τόνο με την αρμονία, με τις δυνάμεις αυτές που επιθυμώ. Είμαι στην ίδια συχνότητα, επικοινωνώ και κατανοώ…Έτσι δημιουργείται ένα προστατευτικό και απελευθερωτικό πεδίο, μέσα στο οποίο ο άνθρωπος καλείται και συγχρόνως ωθείται να συντονίζεται συνεχώς.

Όταν απλώνεις το χέρι σου...

Όταν απλώνεις το χέρι στον άλλο και του στέλνεις τα καλύτερά σου αισθήματα για να τον βοηθήσεις ξέρεις ότι θα πάει προς τα πάνω. Αν όμως, το κάνεις από λύπη θα τον πάει προς τα κάτω και θα τον δεσμεύσει έως θανάτου.

Όταν αγαπάς, η αγάπη σου πρέπει να περάσει από το εσύ. Εκεί γίνεται το λαμπικάρισμά της και διαχέεται στο σύμπαν κι εντάσσεται στη Θεία Οικονομία.

Το πρόβλημα το μεγάλο είναι μήπως, λόγω οίκτου, παραπλανηθείς κι αρχίσεις τις υποχωρήσεις και τους συμβιβασμούς ανεπαισθήτως, αντί να βοηθήσεις στην κάθαρση μιας κατάστασης με το να ανοίξεις δρόμο με την αγάπη σου για να κατέλθει η Θεία Χάρις.

Στέλνεις την αγάπη σου και είσαι σταθερός, οπότε η Θεία Χάρις επιτρέπει την όλη διαδικασία η οποία έχει σχέση με την αφύπνιση και την ένταξη στο Σώμα της Ζωής.

Η λύπη αναγκάζει τον άνθρωπο να υπογράψει τη μιζέρια του, δηλαδή να παίρνει χωρίς να δίνει. Είναι, επίσης, ένδειξη ότι υπογράφει την ασθένεια του άλλου. Η ευσπλαχνία είναι συμπόρευση, τον νιώθεις τον άλλο κομμάτι σου, υπάρχει πίστη, εμπιστοσύνη, αγάπη.

Η αγάπη έχει τη δική της δυναμική και κάνει τη δική της διαδρομή προς το εσύ.

Κενός αισθάνεται αυτός που δεν αγαπά, που δεν δίνει.

Αγάπη είναι να είσαι ενωτικός. Είναι στάση ζωής κι όχι συναισθήματα. Ενωτικός σημαίνει να μη διαχωρίζεσαι από τον άλλο με κέντρο βάρους το εγώ σου. Αν κρυώνει ο άλλος και νοιαστείς να μην κρυώνει, γιατί αν αυτός κρυώνει κρυώνεις κι εσύ, τότε η κίνησή σου αποκαθιστά το κρύο.

Η δυστυχία ή η ευτυχία μας είναι ο δάσκαλός μας.

Ό,τι έχει ζήσει ένας άνθρωπος από τη στιγμή που γεννιέται είναι πίσω, εκείνο που έχει αξία είναι εκείνο που φέρνει στο παρόν του, ό,τι καλό έχει εδώ και τώρα. Μόνον το καλό ζει κι είναι άχρονο. Αυτό προσεύχεται γι αυτόν, γιατί είναι ενταγμένο στο Σώμα του Κυρίου που προσεύχεται για εμάς.

Άφησε το Άγιο Πνεύμα να μιλήσει...

Όταν πιστεύεις ότι ο Πατέρας σου κρατάει το τιμόνι της ζωής σου, όταν καταθέσεις τη δική σου θέληση και είσαι σε θέση ενσυνείδητα να πεις «γεννηθήτω το Θέλημά Σου», τότε αλήθεια, Εκείνος ομιλεί και συ με σεβασμό και δέος ακούς…

Άφησε το Άγιο Πνεύμα να μιλήσει και να φέρει την Αλήθεια Του μέσα σε μια πραγματικότητα, όπου τα πιστεύω των ανθρώπων γεφυρώνονται και αποδεικνύεται ότι, όπου υπάρχουν οι δύο ή τρεις, δεν υπάρχουν εναντιότητες και αντιθέσεις και δε δημιουργούνται κενά τέτοιας ποιότητας που να προκαλούν το διαχωρισμό.

Υπάρχει αγάπη για το πρόσωπο Του Κυρίου; Τότε, η Θεία Χάρις είναι εκείνη που επιτρέπει το διάλογο και την αδελφοσύνη. Ένας ο Θεός, Μία η Αλήθεια Του.  Όταν υποχωρούν οι ψευδαισθήσεις, οι άνθρωποι ακούνε συνεχώς με το νου και την καρδιά τους το «Ειρήνη, Αγάπη και Χαρά».

Χαρά να έχεις και η Χάρις μέσα από τη χαρά σου εκδηλώνεται και εμφανίζεται ο Λόγος Του. Ο άνθρωπος της χαράς και της Χάρης δε σταματάει ποτέ σε σκέψεις εγωικές που προκαλούν εντάσεις και διαχωρισμούς.

Κύριε, μίλησέ μας και εμείς όλοι πιασμένοι από το χέρι θα Σε ακούμε, θα Σε βλέπουμε, Κύριε, και συνεχώς θα ακολουθούμε τα Θεία Βήματά Σου.

ΑΜΗΝ