Το καλό, το καλύτερο και το κάλλιστο

 

Είναι καλό να σκέφτεσαι, αλλά καλύτερο να αφήνεσαι στην παρουσία του Θεού. 

Είναι καλό να προσπαθείς για την ευημερία σου και την ανάπτυξή σου, αλλά είναι καλύτερο να προσπαθείς για την ανάπτυξη των άλλων. 

Είναι καλό να φροντίζεις για την υγεία σου, αλλά καλύτερο να προσέχεις τι κάνεις. Είναι καλό να προσεύχεσαι, είναι καλύτερο η ζωή σου να είναι προσευχή. 

Είναι καλό να τραγουδάς, καλύτερο όμως είναι να κάνεις τη ζωή σου τραγούδι. 

Είναι καλό να μελετάς, καλύτερο όμως είναι να γνωρίσεις ότι το αντικείμενο της μελέτης σου είσαι εσύ. 

Είναι καλό να είσαι, το κάλλιστο όμως είναι να είσαι με τον Θεό δηλαδή να γίνεσαι Αγάπη.

Η πρώτη ακτίνα...

Μέσα στο απέραντο κολυμπάμε και διακρίνουμε παντού το φως, το φως που είναι ο ΘΕΟΣ στον κόσμο... Σε ένα ανώτερο επίπεδο τα πρόσωπα χωρίς μορφή λάμπουν και η λάμψη αυτή είναι που γίνεται η ακτίνα ...η πρώτη ΑΚΤΙΝΑ της δικής μας Ανατολής εδώ και του δικού μας ήλιο-βασιλέματος εκεί όπου επιβεβαιώνεται η ΥΠΑΡΞΗ ΜΑΣ ... 

Αναζητώ, ανακαλύπτω, βιώνω, ταυτίζομαι και ανατέλλω... Πρόσωπα, λεπτές αποχρώσεις φωτεινών αντανακλάσεων χωρίς αρχή αφού γίνονται φως και το φως δεν έχει αρχή...

Το ΜΑΖΙ είναι κατάσταση...

Το ΜΑΖΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ... Προκύπτει από την διαδικασία Αφύπνισης που ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ...ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ.... Όταν το Τώρα βιώνεται δεν αναιρείται... Δηλώνει την αμετάκλητη σχέση με τον ΛΟΓΟ και την εκδήλωσή του που είναι το ΕΙΠΕΝ της κάθε ενταγμένης στην ΑΓΑΠΗ ΥΠΑΡΞΗΣ...

Ο Νόμος ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΟΣ... Αυτή η κατανόηση είναι η Υψηλή Δυνατότητα Λήψης και Υγειούς Αντίληψης!

Όπου ΜΑΖΙ Θεός…Όπου ΜΑΖΙ συνειδητοποίηση και αποδοχή της Υιότητας η οποία οδηγεί στο θεϊκό ΜΑΖΙ….Οδηγεί στο Θεό…

Με τις σκέψεις δεν προσεγγίζεις το Θεό...

Μη σκέπτεστε… όχι πια!

Διότι το «εγώ» σκέπτεται γιατί θέλει να σταματήσει την άνοδο στο νου και την καρδιά, να σταματήσει την ζώσα επικοινωνία, θέλει να περιορίσει το εγώ στο εγώ! Όταν ο άνθρωπος θέλει την άνοδο, την αφύπνιση, τη σωτηρία του, την ελευθερία του, δε σκέπτεται… προσεύχεται, επικαλείται…

Ο άνθρωπος που επικαλείται το φως… δε σκέπτεται. Δρα. Η δράση έχει ένα χαρακτηριστικό: τη δημιουργία, τον αγώνα της απεγκλώβισης, το φωτισμό του…

Τι να σκεφθεί; Τα εδώ; Δηλαδή την καθημερινότητά του; Τα διλήμματά του; Να κάνει σενάρια;