Η ασάφεια και ο κίνδυνος αλλοιώνουν την πορεία του ανθρώπου. Ποιος μπορεί να απαντήσει (στις προκλήσεις των καιρών) χωρίς την έπαρση ότι τα γνωρίζει όλα; Χάσαμε την πίστη μας στο Θεό; Γιατί τόση φασαρία και φόβος που δηλώνει απιστία; Αυτός που πιστεύει ότι τα γνωρίζει όλα, ας δράσει. Αλλιώς, δεν έχει σημείο διαφυγής, δεν δέχεται έμπνευση και βοήθεια από το ανώτερο.
Το ανώτερο μας διαπαιδαγωγεί συνεχώς και μας βεβαιώνει ότι όπου δεν υπάρχει ενότητα, δεν υπάρχει σχέση αλλά χάος. Ας μην σοκαριζόμαστε κι ας μην προσπαθούμε να αμυνθούμε για τη διατήρηση της αμφισβήτησής μας. Ας αφήσουμε να αναδυθεί από τα βάθη της καρδιάς μας ένας ψαλμός ευχαριστίας: «Σ΄ευχαριστώ Κύριε διότι με έθεσες πλάϊ σε πηγή υδάτων στο μέσον άνυδρης γης…»
