Η συναισθηματική αγάπη όταν γίνει κατανοητή, δηλαδή όταν αναγνωριστεί το εγώ ως αδελφός και όχι ως κυρίαρχος δυνάστης, οδηγεί στην αισθηματική αγάπη. Σπάει τα όρια της λογικής και ανοίγει δρόμο προς το νου και την καρδιά. Κατανοεί ο άνθρωπος ότι το εγώ τον θέλει περιορισμένο, ενώ ο νους και η καρδιά οδηγεί στην κατανόηση του «πορεύεσθαι εν ειρήνη»…
Υπάρχει μία δράση η οποία βεβαιώνει και ταυτόχρονα πραγματώνει την ανάγκη για πορεία. Με την πορεία δεν εννοεί κανείς ότι στέκεται σε μία κατάσταση. Πορεία σημαίνει αντιμετώπιση όλων των εμποδίων, μετακίνηση και αναβαθμισμένη αλλαγή της μέχρι τότε πραγματικότητάς του. Μιας πραγματικότητας που παλεύει ανάμεσα στο αιτιατό και στο αίτιο χωρίς να βρίσκει σημείο συνάντησης.
