Για την ισορροπία χρειάζεται η γνώση των νόμων, για την αφύπνιση χρειάζεται καρδιά και νους...
Αν κάποιος δεν κατάλαβε ότι οι αλλαγές που έχουν συντελεστεί όλα αυτά τα χρόνια στον εαυτό του, συνέβησαν ανεπαισθήτως, και προσπαθεί αυτές τις αλλαγές να τις ερμηνεύσει και να τις αξιολογήσει, τότε έχει χάσει το δρόμο του.
Δεν μπορείς να πεις ήρθα για να αφεθώ, αλλά «ήρθα για να αφεθώ μαζί σου». Στην άφεση, αν είμαι μόνος, σημαίνει ότι πάλι χάνω το δρόμο μου. Αν δεν αφεθούμε μαζί στο Θεό δεν Εν…υπάρχουμε. Η αλαζονεία ξεκινά και γίνεται παγιωμένη κατάσταση όταν πεις ΕΓΩ αφήνομαι στο Θεό.
