Ενέργεια, σώμα, ψυχή και πνεύμα

Από πού προέρχεται η ενέργεια που εκπέμπουμε; Από το εγώ μας ή από τον νου (της καρδιάς μας); Η ενέργεια που εκπέμπεται πάντα επιστρέφει στην πηγή της. Το εγώ, όσο πιο κακομαθημένο είναι τόσο και πιο απομακρυσμένο από τον καθαρό νου. Η ενέργεια που εκπέμπει διαχέεται στο σύμπαν, δεν εντάσσεται πουθενά -γιατί όλα εκεί υπηρετούν τον νόμο του ΜΑΖΙ- κι έτσι επιστρέφει στην πηγή της, δηλ. το ίδιο το εγώ. Κι αυτό οι άνθρωποι το ονόμασαν "συνωμοσία του σύμπαντος"!

Ο Θεός είναι ένας Υπερεγκέφαλος

Ο ενωτικός άνθρωπος είναι συνδεδεμένος με τη ζωή. Αισθάνεται ασφαλής γιατί παίρνει δύναμη από την ενότητα που βιώνει. Ένας να αλλάξει, θα αλλάξουν όλα!

Ανήκουμε στο τώρα. Ας πάψουμε να είμαστε αδύναμοι και να παρασυρόμαστε από το άσκοπο. Είμαι ζωντανός σημαίνει είμαι στο παρόν, όχι στον αυτόματο πιλότο...

Η βία και η δύναμη

Η κακή χρήση της δύναμης είναι η βία. Δεν πρέπει να επηρεάζει αυτό την γέφυρα, το νέο επίπεδο που πατάμε και έχει μέσα του το στοιχείο που λέγεται θέληση και δεν σου επιτρέπει να πέφτεις. 

Έρχεται η βία και απασχολεί τη συνείδησή σου και ξεχνάς ότι δεν υπάρχει. Υποτιμούμε το Παν και θεοποιούμε το τίποτα! Υπάρχει κάτι στο εξωτερικό επίπεδο που δεν διαθέτει δύναμη; Μπορεί η κακή χρήση της δύναμης να είναι βία, η καλή χρήση της όμως είναι πολύ πιο δυνατή 

Τι μου λείπει;

Τί μου λείπει και δεν είμαι σε κατάσταση ασφαλείας; Η προσπάθεια πού αναφέρεται; Στην πνευματική μου κατάσταση ή στην εξωτερική μου ζωή; Και μόνον που το θέτω έτσι, καταλαβαίνω ότι δεν έχουν μπει τα θεμέλια της γέφυρας που ενώνει την πνευματική με την εξωτερική μου ζωή. Ήδη η διάκριση σε εσωτερικό και εξωτερικό δηλώνει δύο και όχι ένα.

Η δύναμη της ΣΥΝέπειας και οι προτεραιότητές μας

Οι εικόνες είναι αιθερικές αποτυπώσεις. Συνδέουν την ενέργεια της εκδήλωσης με τις ενέργειες του πνευματικού πεδίου. Αυτό το βιώνουμε συνεχώς με την έννοια της ζωής, δηλαδή των εκδηλωμένων ενεργειών του πνεύματος στο επίπεδό μας. 

Η πίστη ως άφεση στο θέλημα της Αγάπης, σε ό,τι έχουμε την δυνατότητα να συλλάβουμε ως Θεό, εμφανίζεται στο επίπεδό μας ως ΣΥΝΕΠΕΙΑ. 

Ο εγωϊσμός και η αλαζονεία εμφανίζονται ως η ανατροπή των νόμιμων διαδικασιών δηλαδή ως ΑΣΥΝΕΠΕΙΑ. 

Πίστη και λογική, ορατό και αόρατο

Η λογική αποδέχεται την πίστη αλλά δεν δύναται να την ερμηνεύσει. Αποδέχεται την έλξη σε αυτό που πιστεύει, αλλά μέχρι εκεί. Δεν έχει τα κατάλληλα εργαλεία. Λέει ναι…

Στο σημείο αυτό έρχεται το πνεύμα το Άγιο και την χαριτοδοτεί και έτσι γίνεται η λογική υπέρλογη. Όταν φωτίζεσαι  από το Άγιο Πνεύμα βιώνεις την σχέση ορατού και αόρατου….

Όταν το αίτιο δεν συνδέεται με το φαινόμενο...

Όταν το αίτιο δεν συνδέεται με το φαινόμενο τότε το φαινόμενο παραμορφώνεται, γίνεται ένα έκτρωμα που αιωρείται ανάμεσα στους ανθρώπους. Είναι αυτό που λέμε κακό…Δημιουργούμε τερατόμορφες καταστάσεις και ισχυριζόμαστε ότι ο κόσμος είναι κακός. 

Όταν ανεξαρτικοποιούμε καταστάσεις και δεν τις συνδέουμε με την πηγή τους, αυτές τρέφονται από την ενέργειά μας. Αν σε βλέπω τοξικό σημαίνει ότι έχω σχέση με την τοξικότητα. Αν πω την αλήθεια μου, δεν δημιουργώ κάτι που χρειάζεται να τραβάει ενέργεια για να σταθεί. 

Το εγώ όταν αρχίζει και εκπαιδεύεται, λέει: «ό,τι μπαίνει εδώ μέσα πρέπει να έχει σχέση με την πηγή του» 

Όταν αυτοσχεδιάζουμε σε θέματα πίστης...

Η συνεχής αναβάθμιση ενός ανθρώπου γίνεται στο επίπεδο της δημιουργικότητας. Από το σημείο που ήταν μέχρι το σημείο που ανεπαισθήτως βρίσκεται, υπάρχει ιδεατά ένας χώρος που πληρoίται από την Χάρη και την Πρόνοια του Θεού. Αυτό είναι θεία δωρεά η οποία γίνεται συνεχώς προωθητική δύναμη…

Σε θέματα πίστης δεν ισχύει το αυτοσχεδιάζω, ούτε το καταστρώνω. Υπάρχει μόνον η αίσθηση μιας, κάθε φορά «αναβαθμισμένης» πληρότητας. Η πληρότητα είναι η ίδια, μόνο που κάθε φορά γίνεται πιο προωθητική. 

Το μην κρίνετε, αυτό σημαίνει...

Η αλήθεια μας είναι βιωμένη. Όταν λέμε ψέματα, το γνωρίζουμε. Ανάλογα με το βαθμό που συντονιζόμαστε είναι και αυτό που μπορούμε να λάβουμε.

Όταν δεν συντονίζεσαι είσαι άσχημος, δεν έχεις σχήμα, δεν είσαι πρόσωπο.

Ο άλλος που σε βλέπει ότι δεν είσαι συντονισμένος πρέπει να κάνει σιωπή. Βλέπεις τα αποτελέσματα και είσαι ακόμα πιο ενσυνείδητος. Το μην κρίνετε αυτό σημαίνει…

Εγώ και η ιστορία της ανθρωπότητας

 

Η ιστορία της ανθρωπότητας είμαι εγώ. Υπάρχουν αυτές οι τρείς έννοιες: ιστορία, ανθρωπότητα, εγώ. Μπορώ να τις ερμηνεύσω; Με ποιον τρόπο; Ίσως με την αποστασιοποίηση, σαν παρατηρητής.

Η ροή του χρόνου δημιουργεί μια ευθεία η οποία στο άλλο άκρο της έχει το εγώ. Και η ευθεία ονομάζεται ανθρωπότητα. Η σχέση μεταξύ της ιστορίας και της ανθρωπότητας εξαρτάται από το εγώ.